آزمایش هیستامین و تشخیص علت عدم تحمل هیستامین موجود در غذا و بدن

هيستامين يك نوروترنسميتر مهم و مولكول پيام رسان سيستم ايمني است. هيستامين در روند ترشح هيدروكلريك اسيد براي هضم ،  ترياژ ذخاير آب به مناطق كليدي بدن، و پاسخ التهابي، نقش افرين است. يكي از اثرات عمده هيستامين ، ايجاد تورم و گشادي در عروق خوني مي باشد. وقتي بدن احساس مي كند كه در تهديد است ، مقادير بيشتري  از هيستامين را ترشح مي كند. اين عمل باعث مي شود كه گلبول هاي سفيد خون سريع از طريق جريان خون عبور كنند و عامل تهديد كننده يا عفونت را پيدا كنند. هيستامين جزء مهمي از يك پاسخ ايمني سالم مي باشد.

چه موقع هيستامين مشكل ساز مي شود؟

هيستامين تنها زماني مشكل ساز مي شود كه شما دچار اختلالات متابوليكي باشيد كه باعث مي شود نتوانيد هيستامين را به خوبي متابوليزه كنيد. هنگامي كه هيستامين شكل مي گيرد، توسط آنزيم هاي بخصوصي شكسته مي شود . در سيستم عصبي مركزي توسط HMT يا  هيستامين N متيل ترنسفراز متابوليزه مي شود ، در حالي كه در لوله گوارشي توسط DAO   يا ديامين اكسيداز شكسته مي شود.

متخصصين مي گويند كه DAO  آنزيم اصلي است كه در متابوليسم هيستامين نقش دارد. اين آنزيم هيستامين را به ايميدازول استالدهيد كه هيچ واكنشي در بدن ايجاد نمي كند؛ تبديل مي كند. DAO مسئول اطمينان حاصل كردن از سطوح پايدار هيستامين كه براي تعادل تعدادي از واكنش هاي شيميايي كه در بدن اتفاق مي افتد لازم است،  مي باشد. در بعضي از افراد ميزان توليد DAO   به دلايل متفاوتي از جمله موارد زير تغيير مي كند:

رشد باكتري هاي روده كوچك ( SIBO)  :  بعضي از ميكروب هاي داخل روده به عنوان محصول متابوليسم خود، مقدار بسيار زيادي هيستامين توليد مي كنند .

كمبود B6 و مس : مس يكي از اجزاي اصلي آنزيم DAO است و B6  يك كوفاكتور مهم است كه براي فعال كردن DAO  براي متابوليزه كردن هيستامين لازم است.

سندرم نشت روده:  افزايش نفوذپذيري  روده باعث ايجاد استرس التهابي  زيادي در بدن مي شود كه مي تواند منجر به كاهش عملكرد DAO شود.

چند شكلي ژنتيكي در آنزيم DAO:

اين مشكل در 23andme و SNP’s ديده مي شود. يك DAO هوموزيگوت بيشتر فرد را مستعد به عدم تحمل هيستامين مي كند.

مصرف داروهاي مشخص

  • داروهاي ضد التهابي غير استروئيدي مثل ( ايبوپروفن و آسپيرين)
  • ضد افسردگي ها: cymbalta, Effexor, Prozac, Zoloft
  • تنظيم كننده هاي سيستم ايمني : Humira, Enbrel, Plaquenil

propanolol , metaprolol, cardizem, norvasc• داروهاي ضد آريتمي :

  • داروهاي آنتي هيستامين : Allerga, Zyrtec, Benadryl
  • مهار كننده هاي H2 ( هيستامين ) : Tagamet, pepcid, zantac

عنوان

چه كسي عدم تحمل هيستامين دارد ؟

توضيح عكس : خوردن غذاهايي كه حاوي مقدار زيادي هيستامين مي باشد، باعث وارد شدن مقدار زيادي هيستامين به بدن مي شود. اما مقداركم DAO به دنبال مصرف موادي كه اسن آنزيم را مهار ميكنند پاسخ گو نمي باشد.  بنابراين علائم مرتبط با افزايش هيستامين ظاهر مي شوند .

بنابر تحقيقات در دسترس، عدم تحمل هيستامين در حدود ٣ درصد از جمعيت ديده مي شود. در ٢٠ درصد اين موارد علائم اغلب زماني كه غذاهاي حاوي هيستامين در تركيب با مهاركننده هاي DAO  از جمله  بعضي از انواع نوشيدني ها مصرف مي شوند ظاهر مي شود. تقريباً  ٨٠ درصد افرادي كه عدم تحمل هيستامين دارند خانم مي باشند و اغلب آن ها بالاي ٤٠ سال سن دارند. سه تا از بيشترين عواملي كه با عدم تحمل هيستامين مرتبط اند شامل : سندرم نشت روده يا بيماري هاي مربوطه از جمله بيماري كرون ، روده تحريك پذير، سلياك، حساسيت به گلوتن، و غيره . عامل دوم، چند شكلي ژنتيكي آنزيم DAO مي باشد. مصرف داروها نيز يكي از عوامل قوي به شمار مي آيد.

مزاياي اين تست

  • در صورتي كه شما عدم تحمل به هيستامين داشته باشيد آن را آشكار مي سازد.
  • برنامه غذايي و مكلمل بر اساس نياز هاي شما ارائه مي دهد.
  • مشكلات مزمن سلامتي كه از آن رنج مي برديد را بهبود مي بخشد.

تشخيص عدم تحمل هيستامين ( HIT)

تشخيص هيستامين به در طي سال هاي اخير كاملاً تغيير كرده است. HIT يك رويداد جديد است و مطالعات جديدي درباره آن به انتشار رسيده است تا به عنوان يك روش استاندارد تشخيصي ثبت شود. چيزي كه ما مي دانيم اين است كه در حال حاضر پارامتر هاي آزمايشگاهي قابل اطميناني براي تشخيص عدم تحمل هيستامين در دسترس نمي باشد. به هر حال ، بايد از روش هاي تشخيصي عجولانه عدم تحمل هيستامين اجتناب كرد، زيرا كه ممكن است نتيجه ي آن عدم تشخيص بيماري ديگري باشد. تشخيص به تأخير مي افتد و ممكن است آسيب هاي ارگاني غير قابل بازگشت ايجاد شود.

قبل از اين كه پزشك خود را ببينيد، بسيار توصيه مي شود كه ليست غذاهاي مصرفي خود را تهيه كنيد. اين كار به پزشك در محدود كردن علائم و علت  آن ها كمك مي كند.

در همه ي موارد، لازم است تشخيص هاي افتراقي لحاظ شوند. به اين معني است كه، ساير بيماري ها ( التهاب، سوء جذب، تومور ها، ماستوسيتوز، و غيره ) به طور قطعي رد شوند. معمولاً نياز به انجام يك معاينه توسط متخصص آلرژي، متخصص پوست،  متخصص داخلي، متخصص گوارش و در صورت امكان ساير متخصصين ( براي مثال متخصص قلب) بسته به علامت اصلي  مي باشد.

قدم دوم : محدوديت رژيم غذايي

از آن جايي كه اين روند تشخيصي نياز به داشتن دانش كافي راجع به غذاهاي حاوي هيستامين دارد، اين راه بسيار دشوار است و بايد  توسط پزشك انجام شود.

ابتدا يك فاز خوب برنامه ريزي شده رژيم غذايي حاوي ميزان كم هيستامين شامل ليست بسيار دقيقي از غذاها و علائم، اعمال مي شود. اين فاز ٢ الي ٤ هفته طول مي كشد. در طي اين دوره،بايد از تمامي غذاهاي حاوي آمين هاي بيوژنيك به طور جدي خودداري شود ، الكل نبايد نوشيده شود، داروهاي مهار كننده DAO نبايد مصرف شوند ( با پزشك خود مشورت كنيد) ، و آنتي هيستامين نيز نبايد مصرف شود.

اگر علائم بهتر شدند، وجود HIT بسيار محتمل است.  پزشك شما بايد در اين موارد، آزمايش خون جهت بررسي B6 و مس درخواست كند. DAO  براي عملكرد مناسب به اين مواد نياز دارد. اگر مقادير بسيار كمي از اين مواد وجود داشته باشند، DAO  نمي تواند شكل بگيرد و يا به خوبي اثر كند .  جايگزين كردن آن ها مي تواند باعث بهتر شدن HIT   شود.

قدم سوم :  تست برانگيختگي

پس از فاز رژيم غذايي كم هيستامين، شما مي تواند تست برانگيختگي را انجام دهيد، كه بايد تحت مطالعات placebo controlled  ( اثر دارونما) و double – blinded  انجام شود. به شما نوشيدني هاي مختلفي  داده مي شود تا بنوشيد.، و واكنش هاي ايجاد شده ثبت مي شود. هرچند كه انجام اين روش تنها در كلينيك هاي تخصصي و بيمارستان ها و تحت نظر دستورالعمل ،امكان پذير است .پس از آن ، غذاهاي حاوي هيستامين ( با مشورت پزشك) ميخوريد و واكنش هاي ايجاد شده به غذا و علائم ثبت مي شوند. مهم : تنها يك غذا در هر سال آزمايش مي شود! براي مثال پنير، سوسيس ( گوشت خوك يا گاو) يا ترشي كلم. واكنش ها بايد در عرض ٤ ساعت ايجاد شوند. يك فرم شديد عدم تحمل هيستامين ( كه بسيار نادر است ) مي تواند منجر به شوك آنافيلاكسي در حين انجام آزمايش برانگيختگي ، شود؛ به همين دليل است كه بهتر است اين روش را بدون نظارت پزشك انجام ندهيد.

روش هايي كه ديگر توصيه نمي شوند.

احتياط : كيت هاي آزمايشگاه زيادي در دسترس مي باشد. بعضي با استفاده از خون و بقيه با نمونه ي ادرار يا مدفوع كار مي كنند. بعضي از پزشكان از آزمايش خون براي تعيين سطوح DAO استفاده مي كنند. هرچند كه اين روش ها همان طور كه پيش تر ذكر شد، توسط سازمان هاي تخصصي جزو روش هاي نامناسب به حساب مي آيند و منجر به تشخيص اشتباه مي شوند.

آزمايش خون براي عدم تحمل هيستامين

بيشترين راه محتمل براي تشخيص عدم تحمل هيستامين ، انجام دو آزمايش خون به فاصله ٢ تا ٤ هفته و استفاده از رژيم حاوي هيستامين كم در ميان آن دو ، بود. مقدار DAO اندازه گيري شد تا ببينيم كه آيا فرد عدم تحمل هيستامين دارد يا خير.

اما، متأسفانه ، اين روش جواب نداد. همچنين كسي تلاش كرد كه به جاي مقدار DAO فعاليت آن را به عنوان يك عامل تشخيصي، ثبت كند ؛ اما تنها موفقيت متوسطي حاصل شد. در مطالعات اخير ديده شده كه فعاليت آنزيم هاي موجود در مخاط روده، با مقدار و يا فعاليت درون خون مرتبط نيست. بنابراين آزمايش خون جواب نمي دهد.

پارامتر ها ي آزمايشگاهي ” ادرار” و ” مدفوع”

تجمع هيستامين و متيل هيستامين درون ادرار نيز مي تواند تشخيص داده شود. متيل هيستامين حاصل تجزيه HNMT مي باشد. اگر كمبود DAO  وجود داشته باشد، هيستامين درون سلول ها توسط HNMT تجزيه مي شود. بر اين اساس متيل هيستامين ( محصول تجزيه ) كه به درون ادرار ترشح مي شود؛ افزايش مي يابد بنابراين مي تواند توسط  آزمايشگاه در نمونه ادرار جمع شده طي ١٢ ساعت تشخيص داده شود.سپس رژيم غذايي با محدوديت برنج و سيب زميني به مدت چند روز رعايت مي شود، و آزمايش ادرار تكرار مي شود. پزشكان تصور مي كنند كه مي توانند HIT را از طريق تجزيه و تحليل سرعت تغييرات نتايج تشخيص دهند. اما اين گفته اشتباه است. در اين جا نيز ، تشخيص هاي افتراقي مهم مي باشند زيرا كه اين تست به تنهايي براي تشخيص عدم تحمل هيستامين مناسب نيست.

مقدار هيستامين همچنين در مدفوع نيز تشخيص داده مي شود. اگر چه كه اين روش ، تنها نشان مي دهد كه چه مقدار هيستامين در روده تجزيه نشده است و يا توسط باكتري هاي موجود در كولون توليد شده است. اين مقدار بسته به نوع غذاي دريافتي و ميزان هيستامين اضافي ، متغير مي باشد. همچنين به تركيب باكتري هاي موجود در روده نيز بستگي دارد. هيستامين توليد شده توسط بدن، در اين تست سنجيده نمي شود. بنابراين، اين روش براي زماني غير ايمن لحاظ شد و جزو روش هاي تشخيصي منسوخ شده به حساب مي آيد.

به عبارتي ديگر : اندازه گيري DAO   يا هيستامين درون ادرار يا مدفوع روش دقيقي نيست.

تست IgG  

اين تست ، واكنش ايمني ايمونوگلوبولين G موجود در بدن را مي سنجد. اين نوع از آزمايش ها، براي تشخيص بيماري هايي از جمله عدم تحمل لاكتوز، سوء جذب فروكتوز، يا عدم تحمل هيستامين مناسب نيستند.

ساير تست ها

تست هاي ديگري وجود دارد از جمله : بيورزونانس ، آناليز مو، آناليز بزاق، و غيره. هيچ كدام از اين روش ها قادر به تشخيص عدم تحمل هيستامين نمي باشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *