نمونه گیری کشت ادرار و شناسایی باکتری در بیماری عفونت ادراری

کشت ادرار

کشت ادرار، یک تست آزمایشگاهی است که می‌تواند انواع خاصی از میکروب‌ها که باعث ایجاد عفونت‌های دستگاه ادراری می‌شوند را شناسایی کند. عفونت دستگاه ادرار زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری‌ها از راه مجرای ادرار به سیستم ادراری وارد شوند. باکتری سریعاً می‌تواند رشد کرده و تکثیر شود و باعث ایجاد عفونت گردد. این آزمایش انجام می‌گیرد تا به پزشکان کمک کند تا بهترین دارو را به بیماران خود تجویز کنند. این آزمایش معمولاً برای افرادی انجام می‌گیرد که نسبت به عفونت‌های ادراری پیچیده، تکراری یا مکرر آسیب‌پذیرتر هستند. این افراد غالباً دارای سیستم ایمنی تضعیف شده، بیماری کلیوی یا هر نوع بیماری دیگری هستند که بر کلیه اثر می‌گذارد مانند دیابت و سنگ کلیه.

چطور باید برای این آزمایش آماده شوید؟


عموماً کشت ادرار و آزمایشات حساسیت به آمادگی‌های خاصی نیاز ندارند. با این حال، به شما گفته می‌شوند که لااقل یک تا دو ساعت قبل از آزمایش ادرار نکنید. برای اطمینان از اینکه نمونه‌ی ادراری کامل برای آزمایش وجود دارد، از شما خواسته می‌شود تا 15- 20 دقیقه پیش از جمع‌آوری نمونه، یک لیوان آب بنوشید. همچنین برای پیش‌گیری از هرگونه آلودگی، به شما گفته می‌شود که چگونه به صورت صحیح نمونه‌ی ادراری را جمع‌آوری کنید.

چرا آزمایش کشت ادرار انجام می‌شود؟


چرا آزمایش کشت ادرار انجام می‌شود

این آزمایش در تشخیص عفونت‌های دستگاه ادراری، بخصوص در بیمارانی که برای مدت زمان طولانی به آنها کتتر وارد شده است و آنها که مبتلا به دیسوری (سوزش ادرار) می‌باشند، مفید است. برای یافتن میکروب‌های مشخصی که باعث ایجاد عفونت شده اند و نیز تعیین بهترین دارو، کشت ادرار و آزمایش حساسیت انجام می‌گیرد. برای مشاهده‌ی اینکه آیا داروها کار می‌کنند یا نه، آنالیز ادراری منظم می‌تواند در حین گرفتن دارو توسط شما انجام شود. میکرو ارگانیسم‌ها، بخصوص باکتری‌ها، ممکن است از طریق آزمایشات کشت ادرار شناسایی شوند. برخی از علائم شایع عفونت دستگاه ادراری در زیر آمده اند:

  • درد و ناراحتی در قسمت پایین کمر و زیر شکم
  • سوزش ادرار
  • دیسوری (درد در هنگام ادرار)
  • تب
  • لرز
  • ادرار کردن در مقادیر کم
  • فوریت و تکرر ادرار
  • ادرار ابری
  • هماتوری (وجود خون در ادرار)
  • بوی بد در ادرار

در موارد شدید UTI، علائم زیر ممکن است در کنار علائمی که ذکر شد، تجربه شوند:

  • تب بالا
  • تکان خوردن و لرزیدن
  • استفراغ
  • درد پهلو
  • بی‌حالی
  • سردرگمی ذهنی

این آزمایش چگونه انجام می‌گیرد؟


برای انجام این آزمایش، یک نمونه‌ی ادراری شفاف از میانه‌ی جریان ادرار گرفته می‌شود. در ادامه، فرایندی که باید برای گرفتن این نمونه‌ی ادراری انجام شود، گفته شده است:

  • پیش از جمع‌آوری نمونه‌ی ادرار، دست‌های خود را بشویید.
  • شستن اندام‌های تناسلی خارجی، بخصوص در خانم‌ها نیز توصیه می‌شود. آقایان هم باید نوک آلت تناسلی خود را پاک نمایند. در خانم‌ها، لایه‌های لابیا باید باز شده و از جلو تا عقب شسته شود.
  • قسمت اول جریان ادرار نباید گرفته شود.
  • تقریباً 20-30 میلی لیتر از وسط جریان ادرار را در یک قوطی با در پیچ‌دار جمع‌آوری کرده و سپس بقیه‌ی ادرار را در توالت خالی کنید.
  • ظرف حاوی ادرار باید سفت بسته شده و برچسب زده شود.
  • پس از گرفتن نمونه‌ی ادرار، دست‌های خود را بشویید.

روش‌های دیگر برای جمع‌آوری ادرار


دیگر روش‌ها برای جمع‌آوری ادرار به قرار زیر هستند:

کیسه‎ی جمع‌آوری ادرار

راه دیگر جمع‌آوری ادرار از طریق استفاده از کیسه‌ی جمع‌آوری است. این روش به صورت گسترده در نوزادان و کودکان کاربرد دارد. در این روش، یک کیسه‌ی پلاستیکی استریل به آلت تناسلی پسران یا لابیا در دختران متصل می‌شود تا ادرار در آن جمع شود. این کیسه، ادرار را در زمان ادرار کردن کودک، می‌گیرد. نمونه‌ی گرفته شده سپس برای انجام آنالیز به آزمایشگاه فرستاده می‎شود.

کتتر

نمونه‌ی ادراری همچنین می‌تواند در کتتر جمع شود. در این روش، یک لوله‌ی لاستیکی باریک به درون مجرای ادرار یا مثانه وارد می‌شود. زمانی که در جای خود قرار گرفت، نمونه‌ی ادرار می‌تواند توسط پزشک شما گرفته شود.

آسپیراسیون سوپراپوبیک

در موارد کمی، پزشک به جمع‌آوری نمونه‌ی ادراری، مستقیماً از مثانه و با استفاده از یک سوزن احتیاج دارد. این فرایند به نام آسپیراسیون سوپراپوبیک خوانده می‌شود. این روش معمولاً زمانی انجام می‌شود که همه‌ی روش‌های دیگر برای جمع‌آوری یک نمونه‌ی استریل ادرار، شکست خورده باشند.

کشت ادرار در دوره‌ی بارداری


خانم‌های باردار ممکن است به عنوان یک احتیاط امنیتی، به انجام کشت ادراری در طول حاملگی توصیه شوند. اگر خانم باردار به عفونت دستگاه ادراری مبتلا باشد، تشخیص و درمان آن در زودترین زمان ممکن به منظور پیش‌گیری از زایمان زودرس و عوارض دیگر، بسیار مهم است. عفونت‌های دستگاه ادراری، در طول بارداری شایع هستند. گاهی اوقات، ممکن است به UTIها بی‌توجهی شود.

ریسک این آزمایش


جمع‌آوری نمونه‌ی ادرار، عموماً یک فرایند ساده و بدون درد است مگر اینکه به دلیل عفونت دستگاه ادراری به سوزش ادرار مبتلا باشید. همچنین هیچ خطر شناخته شده‌ای در ارتباط با آمادگی یا جمع‌آوری نمونه‌ی ادراری وجود ندارد.در برخی از موارد، پزشک ممکن است به جمع‌آوری نمونه در کتتر نیاز داشته باشد. در این فرایند، مقداری ناراحتی و فشار ممکن است در هنگام وارد کردن لوله از طریق مجرای ادرار، تجربه شود. لوله‌هایی که در این روش استفاده می‎شوند، معمولاً چرب می‌شوند تا فرایند را ساده‌تر کرده و درد کمتری را به بیمار متحمل کنند. پزشک همچنین برخی از مواردی را با بیمار مطرح می‌کند که به صورت مؤثر باعث کاهش درد در هنگام انجام فرایند می‌شوند.

نتایج دلخواه


نتایج دلخواه

در آزمایشگاه، مقادیر کمی از ادرار با محیط کشت در یک پتری دیش قرار داده شده و در دمای بدن نگهداری می‌شود. در روزهای آینده، مخمر یا باکتری ممکن است در این محیط کشت رشد کرده و تکثیر شود. یک کارشناس آزمایشگاه، میکروب‌ها را زیر میکروسکوپ معاینه کرده و از شکل، اندازه، تعداد و رنگ آنها یادداشت برمی‌دارد تا به صورت خاص میکروارگانیسم‌های آنها را شناسایی نماید.

  • کشت ادرار منفی به معنی عدم رشد میکروب‌های مضر است. اگر نتیجه مثبت باشد، به این معنی است که وجود میکرو ارگانیسم‌های مضر تشخیص داده شده است. ای. کولی، شایع‌ترین باکتری است که باعث ایجاد عفونت‌های دستگاه ادرار می‌گردد. آزمایشات بیشتر ممکن است برای تعیین اینکه چه داروهایی، مناسب‌ترین گزینه برای رهایی از این عفونت هستند، انجام شوند.
  • نتیجه‌ی کشت ادرار معمولاً طی دو تا سه روز اعلام می‌شود. اگر نتیجه‌ی تست مثبت باشد، پزشک ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند. با این حال، مواردی وجود دارند که در آنها بیش از یک نوع باکتری در محیط کشت حضور دارد. در چنین مواردی، تکرار تست کشت ادرار ممکن است ضروری باشد یا زمان بیشتری برای اعلام نتایج لازم شود.
  • بیشتر عفونت‌های دستگاه ادرار، توسط ای. کولی ایجاد می‌شوند. انواع دیگر باکتری‌هایی که می‌توانند باعث ایجاد عفونت دستگاه ادرار شوند، شامل استافیلوکوکو و گونه‌ی پروتئوس می‌باشند. گاهی اوقات، کاندیدا، ممکن است باعث ایجاد عفونت شود. بیماری‌های مقاربتی نیز می‌توانند عفونت دستگاه ادراری را ایجاد نمایند.

تفاوت میان آزمایش کشت ادرار و آنالیز ادرار


آزمایش ادرار (UA) به مواد شیمیایی ادرار نگاه کرده و می‌تواند حاکی از وجود مشکلی ادراری یا  UTI باشد، اما نمی‌تواند تعداد یا نوع باکتری‌های حاضر را کشف کند.آزمایش کشت ادرار و حساسیت می‌تواند بگوید که دقیقاً چه باکتری‌هایی وجود داشته و تعداد درگیر در عفونت چقدر است. زمانی که نوع باکتری مشخص شد، این موضوع می‌تواند به شناسایی بهترین رویکرد ممکن کمک کند، که می‌تواند آنتی‌بیوتیک، کنترل غذایی، مکمل‌های غذایی یا ترکیب این سه باشد.

آزمایش کشت ادرار چقدر طول می‌کشد؟


پس از اینکه نمونه‌های ادراری به آزمایشگاه رسیدند، فرایندهای خاصی بر روی آنها انجام می‌گیرد:

  • تلقیح نمونه به رسانه‌ی کاشت
  • فرایند تلقیح، که برای 24 ساعت در انتظار تولید مثل میکرو اورگانیسم می‌ماند.
  • شناسایی میکرو اورگانیسم، یافتن عامل عفونت برای نام‌گذاری بر روی آن
  • آزمایش/ آنتی بیوگرام حساسیت آنتی بیوتیک، اگر باکتری به عنوان عامل عفونت یافت شود، یافتن آنتی بیوتیک درست برای آن باکتری. یک روز دیگر برای این فرایند باید وقت صرف شود.

پس از انجام فرایند تلقیح، اگر هیچ باکتری یافت نشد به این معناست که نتیجه منفی بوده و نتیجه‌ی کشت ادرار کودک شما، شفاف می‌باشد.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *