بالا و پایین بودن آنزیم های کبدی در آزمایش خون نشانگر چیست؟

آزمایش آنزیم کبدی

کبد در ناحیه‌ی بالا و راست حفره‌ی شکمی، درست زیر قفسه‌ی سینه قرار دارد. کبد اعمال بسیاری انجام می‌دهد که برای حیات، ضروری‌اند. به طور خلاصه برخی از عملکردهای مهم کبد انسان عبارتنداز :

  • سم‌زُدایی خون
  • تولید فاکتورهای انعقادی خون، آلبومین، و بسیاری دیگر از پروتئین های مهم
  • متابولیزه کردن داروها و مواد غذایی
  • متابولیزه‌کردن محصولات دفعی از هموگلوبین و دیگر سلول‌ها
  • ذخیره‌ی ویتامین‌ها، چربی، کلسترول و صفرا
  • تولید گلوکز(گلوکوژنز یا ساخت و رهاسازی گلوکز حین گرسنگی)

تست‌های خون رایج برای عملکرد کبد چیست؟


تست‌های خون رایج برای عملکرد کبد چیست؟

تست‌های خونی کبد از رایج‌ترین تست‌های خون‌اند که گرفته‌می شوند. این تست ها می توانند برای ارزیابی عملکرد کبد و یا آسیب به آن مورد استفاده قرار گیرند. قدم اول برای شناسایی کبد آسیب‌دیده، آزمایش خون ساده به منظور شناسایی سطح آنزیم های(پروتئین های) خاص کبدی در خون است. در شرایط نرمال، این آنزیم ها اغلب داخل سلول های کبدی مستقرند. اما وقتی کبد به هر دلیلی آسیب می‌بیند، این آنزیم‌ها وارد جریان خون می‌شوند. آنزیم ها پروتئین هایی هستند که در سرتاسر بدن وجود دارند و هرکدام عملکرد مخصوص به خود دارند. آنزیم ها کمک میکنند تا سرعت انجام واکنش های شیمیایی معمول و حیاتی بدن افزایش یابد.

  • از جمله حساس‌ترین و گسترده‌ترین آنزیم هایی کبدی، آمینوترانسفرازها هستند. این دسته آنزیم ها شامل آسپارتات‌ آمینوترانسفراز(AST or SGOT) و آلانین‌ آمینوترانسفراز(ALT or SGPT) می‌باشند. این آنزیم‌ها به‌طور معمول به مقدار زیاد در سلول های کبدی و به مقدار کمتر در سلول های ماهیچه‌ای وجود دارند. اگر کبد آسیب ببیند یا تخریب شود، سلول های کبدی این آنزیم ها را به داخل خون رها می کنند و در نتیجه سطح آنزیم های AST و ALT در خون بالا می رود که نشان دهنده بیماری کبد است.
  • دیگر آزمایشات خونی مرتبط با کبد شامل اندازه‌گیری برخی دیگر از آنزیم های کبدی است. علاوه بر AST و ALT آنزیم های دیگری هم هستند که به مقدار کم در کبد وجود دارند، شامل آلکالین‌فسفاتاز، 5پریم‌نوکلئوتیداز و گاماگلوتامیل‌ترانس‌پپتیداز(GGT). تمرکز این مقاله بیشتر برروی آنزیم های رایج کبدی یعنی AST و ALT است.

آنزیم های آمینوترانسفراز(ALT،AST) چیستند؟


آنزیم های آمینوترانسفراز، واکنش های شیمیایی را سرعت می‌بخشند و به انجام می‌رسانند که در آنها یک گروه آمینه از یک آمینواسید(آمینواسیدها واحدهای ساختمانی پروتئین‌ها هستند) و از یک مولکول دهنده به یک مولکول گیرنده انتقال می‌یابد، بنابراین این آنزیم ها ترانسفراز (آنزیم انتقال‌دهنده) نام گرفتند. اصطلاحات پزشکی گاهی می توانند گیج‌کننده باشند، همانطور که درباره این آنزیم ها هم این مشکل وجود دارد، بدین علت که این آنزیم ها اسامی متفاوتی دارند  و هم در مقالات پزشکی و هم غیرپزشکی از این اسامی استفاده می شود. برای مثال:

  • نام دیگر آنزیم آمینوترانسفراز، ترانس‌آمیناز است.
  • آنزیم آسپارتات‌آمینوترانسفراز(AST) تحت عنوان گلوتامیک‌ اُگزالواستیک‌ ترانس‌ آمیناز نیز خوانده ‌می شود(SGOT).
  • آلانین‌ آمینوترانسفراز(ALT) تحت عنوان گلوتامیک‌ پیروویک‌ ترانس‌ آمیناز نیز خوانده می شود(SGPT)

به‌طور خلاصه :

  • SGOT=AST
  • SGPT=ALT

اینها آنزیم هایی هستند که در کبد و سایر سلول ها تولید می شوند.

به‌طور معمول، AST و ALT درکجای بدن قرار دارند؟


AST(SGOT) به‌طور معمول در بافت های مختلف شامل کبد، قلب، ماهیچه، کلیه و مغز قرار دارد. زمانی که هرکدام از این بافت ها آسیب ببینند تیم آنزیم به داخل سرم خون رها می شود. برای مثال، سطحAST در سرم خون  در حمله‌ قلبی یا آسیب عضلانی بالا می رود. بنابراین این آنزیم شاخص مخصوص آسیبه کبدی نیست، چراکه در سایر آسیب های بافتی نیز سطح آن بالا می رود. برعکس، ALT(SGPT) به‌طور معمول به میزان زیادی در کبد یافت می شود. این جمله، بدین معنی نیست که این آنزیم منحصرا فقط در کبد وجود دارد بلکه میزان بسیار زیادی از این آنزیم در کبد است. درنتیجه‌ی آسیب کبدی این آنزیم به داخل گردش خون رها می شود. بنابراین، این آنزیم اصولا شاخص خوبی برای آگاهی از وضعیت کبد است.

سطوح طبیعی ALT و AST درخون چقدر است؟


سطوح طبیعی ALT و AST درخون چقدر است؟

  • محدوده‌ی طبیعی میزان AST(SGOT) بین 5 تا 40 واحد درهر لیتر سرم است(سرم، مایعی‌است که بخشی از خون را تشکیل می دهد).
  • محدوده‌ی طبیعی میزان ALT(SGPT) بین 7 تا 56 واحد درهر لیتر سرم است.

با این وجود، عدد محدوده‌ی AST و ALT باتوجه به تکنیک و پروتکل‌هایی که آزمایشگاه‌های مختلف درسرتاسر جهان به کار می برند، می تواند به میزان کمی متفاوت باشد. به هرحال، این محدوده های طبیعی، به‌طور معمول توسط هر آزمایشگاهی تهیه می شود و همراه با گزارشات شخصی بیمار آورده می شود.

آزمایشات کبدی بالا(ASTوALT بالا) یعنی چه؟


AST(SGOT) و ALT(SGPT) شاخص‌های حساسی برای تشخیص آسیب کبد از سایر بیماری‌ها هستند و مجموعا تست‌های خونی‌کبدی یا تست‌های کبد نامیده می‌شوند. به‌هرحال، باید بر این مسئله تاکید شود که سطح بالاتر از حدمعمول این آنزیم های کبدی، خودبه خود مساوی با بیماری کبدی نیست. سطح بالای این آنزیم ها ممکن است به معنای مشکلات کبدی باشد یا حتی ممکن است نباشد. برای مثال، افزایش این آنزیم ها می تواند حین آسیب عضلات نیز اتفاق بیفتد. تفسیر نتایج AST و ALT افزایش‌یافته، بستگی به ارزیابی کلینیکی کامل از هرشخص دارد و بنابراین این ارزیابی به بهترین نحو ممکن به‌وسیله یک پزشک باتجربه درزمینه بیماری های کبدی و عضلانی انجام می شود. به‌علاوه، سطوح معین آنزیم ها در این تست های آنزیمی کبد، ارتباط چندانی با شدت مشکلات کبد یا وضعیت بیماری در آینده ندارد.  بنابراین، نمیتوان از سطوح دقیق AST(SGOT) و ALT(SGPT) برای تشخیص شدت بیماری کبد یا پیش‌بینی عملکرد کبد در آینده استفاده کرد. برای مثال، افراد مبتلا به هپاتیت A ویروسی حاد ممکن است سطوح بالایی از AST و ALT داشته باشند(گاهی هزاران واحددرلیتر) ولی بیشتر این بیماران، بدون هیچ بیماری کبدی باقی‌مانده، به طور کامل بهبود می‌یابند. برعکس، در بیماران مبتلا به عفونت هپاتیت C مزمن، باوجود اینکه تنها افزایش اندکی در سطوح AST و ALT خونشان دیده می شود، کبد به‌طور قابل توجهی آسیب دیده و حتی فرد مبتلا به اسکار پیشرفته کبدی(سیروز)ناشی از یک التهاب جزئی درحال پیشرفت کبد است.

آیا نتایج تست ALT و AST نشان‌دهنده‌ی عملکرد کبد است؟


سطوح AST و ALT نشانگر عملکرد کبد نیست، بااین وجود، برخی انجمن ها و نشریات پزشکی، به‌طور معمول، به اشتباه تست این آنزیم ها را معادل تست عملکرد کبد می دانند. حتی در شرایطی که AST و ALT خون بسیار بالا رفته‌است، کبد ممکن است همچنان به‌درستی عمل کند. نتیجه اینکه، اگر شما “سطوح بالایی از آنزیم های کبدی” دارید یا تست های کبدی غیرنرمال دارید، به‌طور دقیق از پزشک خود بپرسید که همه‌ی تست ها نشانگر چه چیزی هستند.

چه تست های خونی برای شناسایی عملکرد کبد گرفته‌می‌شود؟


تست های خونی که به‌درستی نمایانگر عملکرد کبداند در ادامه آورده‌شده است، محدوده طبیعی که لیست شده، برای مردان و زنان بالغ و کودکان است، با این وجود، دربرخی محدوده‌های طبیعی تست ها، تفاوت های اندکی وجود دارد.

  • عوامل شرکت‌کننده در انعقاد ( زمان پروترومبین یا PT و نسبت نرمال‌شده‌ی بین‌المللی یا INR: این تست‌ها توانایی خون برای انعقاد طبیعی و جلوگیری از خونریزی و خون مردگی را می‌سنجد. پدیده‌ی انعقاد حاصل عملکرد پروتئین های خاصی است که فاکتورهای انعقادی نامیده می شوند، این فاکتورها به طور طبیعی در کبد تولید می شوند. مقدار طبیعی زمان پروترومبین، حدود 9.5 تا 13.8 ثانیه است.
  • سطح آلبومین(هایپوآلبومینمی) : آلبومین پروتئین بسیار رایجی است که در خون یافت می شود و عملکردهای متفاوتی دارد. همچنین تنها در کبد تولید می شود و اگر میزانش کمتر از حالت طبیعی شود، می تواند نشانگر بیماری مزمن کبدی یا سیروز کبدی باشد. لازم به ذکر است که بسیاری شرایط دیگرهم هستند که در آنها ممکن است سطح آلبومین کاهش یابد. مقدار طبیعی آلبومین حدود 3.5 تا 5 گرم بر دسی‌لیتر است.
  • بیلی‌روبین: این مولکول، حاصل تخریب معمول گلبول های قرمز خون است که در کبد اتفاق می‌افتد. به طور طبیعی، بیلی‌روبین به عنوان صفرا در مدفوع آزاد می شود. افزایش بیلی‌روبین می تواند نشان دهنده‌ی عملکرد نادرست و غیرعادی کبد باشد. به‌هرحال، دیگر شرایطی که همراه با افزایش تخریب گلبول های قرمز است نیز می تواند باعث افزایش سطح بیلی‌روبین شود، هرچند عملکرد کبد نرمال است. مقدار طبیعی بیلی‌روبین حدود 0.1 تا 1.0 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر است.

چه تست های خونی به منظور بررسی عملکرد کبد انجام می شود؟


  • شمارش پلاکت ها: تعداد کم پلاکت ها( ترومبوسیتوپنی) علل متعددی دارد یکی از علل آن می تواند بیماری پیشرفته کبدی باشد. تعداد طبیعی پلاکت ها حدود 150000 تا 400000 در هر میکرولیتر است.
  • گلوکز: سطح گلوکز در بدن با مکانیسم های متعددی حفظ می شود. کبد می تواند گلوکز را به منظور تغذیه‌ی سایر سلول ها در شرایط گرسنگی که دریافت خوراکی گلوکز ناکافی است، رها کند. این فرایند، گلوکونئوژنز نامیده می شود و از دیگر کارهای مهم کبد است. در بیماری پیشرفته کبدی، این عملکرد کبد می تواند مختل شود و اغلب منجر به کاهش سطح گلوکز هنگام دریافت خوراکی ناکافی گلوکز شود. برعکس، بسیاری از افراد مبتلا به سیروز کبدی، دچار عدم تحمل گلوکز و درنتیجه دیابت می شوند.
  • GGT(گاما گلوتامیل ترنس‌پپتیداز): این آنزیم ممکن است نشانگر آسیب احتمالی کبد باشد، هرچه میزان غیرطبیعی این آنزیم بالاتر باشد، احتمال تخریب کبد بیشتر است. مقدار طبیعی GGT حدود 9 تا 48 واحد در هر لیتر است.
  • ALP(آلکالین فسفاتاز): بیشترین مقدار این آنزیم توسط کبد تولید می شود، بنابراین سطح بالای این آنزیم در خون ممکن است نشاندهنده‌ی آسیب کبد باشد. مقدار طبیعی ALP حدود 45 تا 115 واحد در هر لیتر است.
  • LD یا LDH (لاکتات دهیدروژناز): این آنزیم ممکن است در انواع مختلف بیماری ها افزایش یابد، از جمله این بیماری ها، بیماری کبد است. مقدار طبیعی این ماده حدود 122 تا 222 واحد در هر لیتر است. لازم به ذکر است که بسیاری از بیمارستان ها و مطب پزشکان لیستی از کارهای کبد به عنوان بخشی از تست های آزمایشگاه تهیه کرده‌اند که باید بررسی شوند. این لیست ها متفاوتند و ممکن است شامل تست های AST،ALT و سایر تست هایی باشند که در بالا آورده شد. به علاوه، برخی متخصصین بالینی تست های دیگر مثل مقدار آمونیاک سرم و سطح لاکتات را نیز در این لیست ها توصیه می کنند. تست های دیگری مثل مقدار آمونیاک سرم و سطح لاکتات سرمی نیز در این لیست ها وجود دارند. یکسری تست های کبد خانگی برای سطح آنزیم های خون و عملکرد کبد وجود دارند، افرادی که از این تست ها استفاده می کنند، باید حتما اول نتایج تست را با متخصصشان در میان بگذارند.

دلایل رایج آزمایشات کبدی غیرنرمال چیست؟


دلایل رایج آزمایشات کبدی غیرنرمال چیست؟

تست های غیرعادی کبدی ممکن است در شرایط مختلف کبد در خون یافت شوند.

افزایش خفیف تا متوسط آنزیم‌های کبدی شایع است

اغلب به طور غیرمنتظره‌ای در تست غربالگری معمول خونی در افراد سالم اتفاق می‌افتد. میزان AST و ALT در این موارد بین 2برابر تا صدها واحد در لیتر بیشتر از حد طبیعی است. یکی از شایع ترین علل افزایش خفیف تا متوسط این تست های کبدی وضعیتی است که تحت عنوان کبد چرب شناخته‌می شود (استئاتوهپاتیت یا استئاتوز کبدی). در آمریکا رایج ترین علت کبد چرب، سوءمصرف الکل است. سایر علل کبد چرب عبارتند از دیابت ملیتوس و چاقی. تست های کبد چرب از تست های بسیار دیگر شامل تست های خونی، سی‌تی و یا MRI و در برخی افراد نمونه‌برداری از کبد تشکیل شده است.

هپاتیتBمزمن و هپاتیتC از دیگر علل افزایش مزمن خفیف تا متوسط آنزیم های کبدی‌اند

در این شرایط، ALT و AST ممکن است تنها اندکی افزایش یابند و نیز میزان غیرعادی بودن تست های عملکرد کبد می تواند نشانگر شدت آسیب باشد.

مصرف کوتاه‌مدت و بلندمدت الکل می تواند به طور شایع باعث تست های خونی غیرنرمال کبدی شود

در هپاتیت الکلی، محدوده تست های کبدی می تواند بسیار متفاوت باشد. در بیماری کبدی الکلی مزمن یا سیروز الکلی، افزایش اندک AST و ALT ممکن است مشاهده شود، درحالی که در هپاتیت الکلی حاد سطح بالای آنزیم های کبدی اغلب دیده می شود. بسیاری از داروها نیز می توانند مسئول افزایش خفیف تا متوسط آنزیم های کبدی باشند.

چه داروهایی باعث افزایش سطح آنزیم های کبدی می شوند؟(AST و ALT)


داروهای مختلفی می توانند باعث میزان غیرعادی آنزیم های کبدی در هرفردی شوند. مثال های از برخی از داروهای رایج دارای خاصیت سمی برای کبد عبارتند از:

  • آسپرین
  • استامینوفن(تیلنول و سایرین)
  • ایبوپروفن(آدویل، موترین)
  • ناپروکسن(ناپروزین، ناپرلان، آناپروکس، آلو)
  • دیکلوفناک(ولتران، کاتافلام،ولترانXR)
  • فنیل‌بوتازون(بوتازولیدین)

داروهای ضدصرع شامل :

  • فنیتوین(دیلانتین)
  • والپرویک اسید(دپاکوت، دپاکوتER، دپاکن، دپاکون)
  • کاربامازپین(تگرتول، تگرتولXR، ایکوئرترو)
  • فنوباربیتال

آنتی‌بیوتیکها شامل :

  • تتراسایکلین‌ها(مثل تتراسایکلین آکرومیسین)
  • سولفونامیدها
  • ایزونیازید(INH)(نیدرازید،لانیازید)
  • سولفامتوکسازول(گانتانول)
  • تری‌متوپریم(تریمپکس، پرولوپریم، پریمسول)
  • نیتروفورانتوین(ماکرودانتین، فورادانتین، ماکروبید)
  • فلوکونازول(دیفلکان) و برخی دیگر از ضدقارچی‌ها و ….

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

تست غربالگری سه ماهه دوم: تشخیص قطعی تر نقص های ژنتیکی مادرزادی

تست غربالگری سه ماهه دوم تشخیص قطعی تر نقص های ژنتیکی مادرزادی

خانم های باردار معمولا در فواصل یک ماهه برای ارزیابی وضعیت خود نزد پزشک می روند. خانم هایی که مشکلات سلامتی داشته و یا بارداری آنها بارداری پر خطر است معمولا در فواصل کمتر و بیشتر از دیگر افراد توسط پزشک معاینه و بررسی می شوند. معاینات منظم در سه ماهه ی اول بارداری مهم هستند. اهمیت این معاینات در سه ماهه ی دوم بارداری نیز بسیار زیاد است. بررسی رشد و سلامت کودک بطور منظم باید انجام گیرد.

آیا انجام آزمایش های غربالگری سه ماهه دوم لازم است؟
انجام تست های غربالگری در دوران بارداری، بخصوص در سه ماهه ی دوم بسیار مهم است. این تست ها به شما کمک می کنند که مشکلات سلامتی خود و کودک در حال رشد خود را تشخیص دهید. با تشخیص و بررسی بعضی از شرایط ممکن، می توان بحران ها و خطر های ممکن را در دوران بارداری کنترل کرد. حتما تمام سوالات و مشکلات خود را با دکتر خود در میان بگذارید و اصلا از اینکه در زمان غیر کاری با او تماس برقرار کنید،اجتناب نکنید.آزمایشگاه ما مجهز به جدیدترین تجهیزات و دانش روز دنیا آماده ارائه خدمات آزمایشگاهی به شما در دوران بارداری می باشد. لطفا جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره های ما تماس حاصل فرمایید.

اهمیت انجام تست ها و معاینات در سه ماهه ی دوم


در سه ماهه ی دوم اکثر خانم های باردار مجبور به انجام طیف وسیعی از تست ها و معاینات پزشکی هستند. بیشتر آنها در این دوره سونوگرافی انجام می دهند. همچنین از انها آزمایش خون و ادرار گرفته شده و سطح گلوکوز آنها مورد بررسی قرار می گیرد. بعضی از مادر ها خواستار انجام تست هایی هستند که نحوه ی رشد جنین را نشان می دهند. و بعضی دیگر از تست ها با توجه به وضعیت سلامتی مادر و سابقه ی پزشکی اش ممکن است لازم باشد. در صورت ایجاد هرگونه تغییر در رژیم غذایی، سبک زندگی و سلامتی تان حتما پزشک را در جریان تغییرات قرار دهید. اصلا از اینکه برای رفع نگرانی و مشکلاتتان بدون وقت قبلی با پزشک تماس بگیرید، اجتناب نکنید.

اقداماتی که در حین معاینات انجام می شود


اقداماتی که در حین معاینات انجام می شود.

برای انجام معاینات، دکتر بررسی های فیزیکی انجام خواهد داد. پرستار و یا دستیار دکتر وزن و قد و مقدار فشار خون شما را چک می کند. بعد از انجام معاینات فیزیکی و بررسی سابقه ی سلامتی تان، دکتر به شما خواهد گفت که ایا احتیاجی به انجام دیگر تست ها هست یا خیر. پزشک همچنین سابقه ی سلامتی خانواده شما، بیماری های وراثتی تان و همچنین هر نوع دارو یا مکملی که شما استفاده می کنید را نیز بررسی خواهد کرد. همچنین از شما می خواهد که درباره ی موارد زیر به او توضیح دهید:

  • حرکت های جنین
  • برنامه ی خواب شما
  • رژیم غذایی و ویتامی های مورد استفاده
  • علائم زود هنگام زایمان
  • علائم پره اکلامپسی، مانند تورم

بررسی های فیزیکی لازم در معاینات سه ماهه ی دوم بارداری شامل موارد زیر است:

  • بررسی ابعاد رحم یا شکم و میزان رشد جنین
  • ضربان قلب جنین
  • تورم
  • میزان افزایش وزن
  • فشار خون
  • سطح پروتئین ادرار
  • سطح گلوکوز ادرار

شما قبل از معاینه ی پزشک، باید به تعدادی سوال نیز پاسخ دهید. همچنین در صورت مشاهده ی این علائم باید به سرعت نزد پزشک بروید:

  • خون ریزی واژینال
  • سردرد های شدید یا متداوم
  • تیره و تاریک شدن بینایی
  • استفراغ های مدوام
  • تب یا لرز
  • درد یا سوزش در حین ادرار
  • درد در ناحیه شکم
  • ترشحات واژینال
  • درد یا تورم هریک از اندام های تحتانی

اندازه گیری ارتفاع رحم

در این مرحله پزشک ارتفاع رحم شما را اندازه گیری خواهد کرد که به این کار اندازه گیری ارتفاع رحم می گویند، که شامل اندازه گیری رحم، از قسمت استخوان لگن خاصره تا بالای رحم شما خواهد بود. معمولا میان ارتفاع رحم و طول مدت بارداری شما یک ارتباط مستقیم وجود دارد. برای مثال، در هفته ی ۲۰ ام، ارتفاع رحم شما باید ۲۰ سانتی متر باشد (۲ سانتی  متر کمتر یا بیشتر مشکلی ندارد) در هفته ی ۳۰ ام ۳۰ سانتی متر و به همین ترتیب ادامه خواهد داشت.این اندازه گیری ها برای تمام خانم های باردار به یک شکل نخواهد بود، در خانم هایی که اضافه وزن یا فیبرویید دارند ، کسانی که جنین آنها دوقلو یا چند قلو است و یا مایع آمنیتیک زیادی دارند، این اندازه گیری ها متفاوت خواهد بود.پزشک معمولا افزایش سایز رحم را نشانه ای برای رشد کودک تلقی می کند. این اندازه گیری ها می توانند به میزان ۲ یا ۳ سانتی متر در افراد مختلف، متفاوت باشند. این تفاوت نباید باعث نگرانی شود. اگر سایز رحم شما افزایش نیافته ، آهسته تر یا سریع تر از حد نرمال رشد کند، در این صورت دکتر برای بررسی وضعیت جنین و کیسه آب ( آمنیوتیک) دستور سونوگرافی خواهد داد.

ضربان قلب جنین

پزشک با استفاده از سونوگرافی داپلر ضربان قلب کودک و سرعت تپش آن را بررسی خواهد کرد. تکنولوژی داپلر با استفاده از امواج صدا، ضربان قلب جنین را برسی می کند. این سونوگرافی برای شما و جنین بی خطر است. در اوایل بارداری، ضربان قلب سریع تر خواهد بود و در هر دقیقه، ۱۲۰ تا ۱۶۰ بار ضربان خواهد داشت.

تورم

پزشک همچنین وضعیت تورم پا و مچ پاهایتان را چک خواهد کرد. تورم پاها معمولا در سه ماهه ی دوم بارداری امری شایع است. تورم های غیر عادی ممکن است منجر به مشکلاتی مانند پری اکلامپسی، دیابت حاملگی و یا ایجاد لخته خون شود.

افزایش وزن

پزشک مقدار افزایش وزن شما نسبت به وزن قبل از بارداری تان را بررسی می کند. همچنین مقدار وزنی که از جلسه قبلی معاینه به وزنتان اضافه شده است را یادداشت خواهد کرد. مقدار لازم برای افزایش وزن در سه ماهه ی دوم بارداری به عواملی مانند وزن شما قبل از بارداری، تعداد جنین های داخل رحم و میزان وزنی که تا کنون به دست اورده اید، بستگی دارد. اگر افزایش وزن شما بیش از حد لازم باشد، باید مقدار مصرف میوه و شیرینی را محدود کنید. اگر این کار روند وزن گیری را متعادل نکرد، باید تمام مواد غذایی مصرفی تان را برای دکتر یادداشت کنید تا بتواند رژیم غذایی تان را تنظیم کند. افزایش وزن زیاد در بعضی از خانم ها ممکن است به دلیل زیاده روی نبوده و بر اثر افزایش میزان آب بدن باشد، که بعد از زایمان از بین خواهد رفت. اگر افزایش وزن شما کمتر از میزان لازم باشد شما احتیاج به مکمل های غذایی خواهید داشت. پزشک ممکن است دستور دهد که علاوه بر وعده هایی که تا کنون مصرف می کرده اید ۲ یا ۳ وعده تنقلات دیگر هم به رژیم غذایی تان اضافه کنید. یادداشت کردن مواد غذایی مصرفی تان می تواند به دکتر کمک کند تا یک برنامه برای تغذیه ی بهتر خود و کودک تان داشته باشید. اگر همچنان موفق به افزایش وزن نشوید باید با یک دکتر تغذیه مشورت کنید.

فشار خون

فشار خون در دوران بارداری به دلیل تغییرات هورمونی و تغییر در حجم بدن، معمولا کاهش می یابد. در هفته های ۲۴ تا ۲۶ بارداری، فشار خون به کمترین میزان خود می رسد. بعضی از خانم ها در سه ماهه ی دوم بارداری فشار خون پایین را تجربه می کنند. تا زمانی که شما حالتان خوب باشد، وجود این کاهش فشار مشکلی نخواهد داشت.فشار خون بالا در بارداری می تواند خطرناک باشد. اگر فشار شما بالا باشد پزشک باید شما را معاینه کند تا مطمئن شود که دچار فشار خون بارداری و یا پری اکلامپسی نشده باشید. بسیار از افراد بر خلاف وجود فشار خون بالا نوزادشان سالم است، اما در بعضی موارد هم این فشار خون بالا یا موجب بیماری و یا باعث زایمان زودرس خواهد شد.

ازمایش های ادرار

ازمایش های ادرار

هر بار که شما برای معاینه نزد پزشک می روید یکی از مواردی که مورد بررسی قرار می گیرد ادرار شما خواهد بود تا وجود پروتئین و قند در آن مشخص شود. در صورت وجود پروتئین در ادرار احتمال وقوع پره اکلمپسی زیاد می شود. از نشانه های پره اکلمپسی فشار خون بالا، تورم زیاد و وجود مقادیر زیاد پروتئین در ادرار است. اگر میزان گلوکوز در ادرار شما زیاد باشد دکتر باید ازمایش های دیگری را انجام دهد که یکی از این آزمایش ها انجام تست دیابت بارداری است. وجود این اختلالات می تواند برای شما و جنین یک خطر محسوب شود. اگر اختلالاتی مانند درد در هنگام ادرار داشته باشید پزشک ادرار شما را برای وجود باکتری چک می کند. علت وجود باکتری در تست ادرار می تواند عفونت های مثانه، مجاری ادرار یا کلیه باشد. در این صورت شما باید آنتی بیوتیک هایی که ضرری برای بارداری ندارند را مصرف کنید.

دارو و مکمل


به مصرف مولتی ویتامین و قرص های آهن ادامه دهید. اگر سوزش معده دارید می توانید از قرص هایی که اسید معده را تنظیم می کنند استفاده کنید. اگر راجع به داروهای دیگر مانند مسکن ها یا آنتی بیوتیک ها سوالی دارید حتما از پزشک خود بپرسید و قبل از استفاده از هرگونه مکمل یا دارو با پزشک خود مشورت کنید.

دیگر تست های لازم در سه ماهه ی دوم بارداری

علاوه بر معاینات منظم ماهانه، شما باید چندین تست و آزمایش دیگر را، بسته به میزان رشد و سلامت خود و جنین ،انجام دهید. بعضی از این تست ها عبارتند از:

سونوگرافی

سونوگرافی

با انجام سونوگرافی هیچ آسیبی به شما و جنین نخواهد رسید. سونوگرافی به یک امر حیاتی برای بررسی وضعیت جنین در دوران بارداری تبدیل شده است. اگر احتمال ایجاد اختلالت در بارداری وجود داشته باشد و بنا به طول مدت بارداری شما، دستور سونوگرافی داده خواهد شد. بسیاری از خانم ها در سه ماهه ی اول، برای تائید بارداری شان سونوگرافی انجام می دهند. بعضی دیگر در صورت عدم وجود شرایط بحرانی، اولین سونوگرافی ها را در سه ماهه ی دوم انجام می دهند. همچنین اگر تست لگن در سه ماهه ی اول بارداری با آخرین قاعدگی شما همخوانی داشته باشد، انجام سونوگرافی را به سه ماهه ی دوم موکول می کنند. سونوگرافی ای که در سه ماهه ی دوم بارداری انجام می شود زمان دقیق وقوع بارداری شما را نشان می دهد که می تواند بین ۱۰ تا ۱۴ روز در طول دوران بارداری تاثیر بگذارد. در بین هفته ی ۱۳ ام تا ۲۷ سونوگرافی می تواند اناتومی جنین( جنسیت)، جفت و کیسه آب را تشخیص دهد. توجه به این نکته بسیار مهم است که سونوگرافی محدودیت هایی در تشخیص دارد. بعضی از مشکلات جسمی در دوران بارداری قابل شناسایی هستند و بعضی دیگر تا قبل از به دنیا امدن نوزاد قابل تشخیص نیستند. برای مثال وجود مایع مغزی (هیدروسفالی) به راحتی در سونوگرافی قابل مشاهده است. اما برخی نارسائی های کوچک قلبی معمولا قبل از تولد قابل تشخیص نخواهند بود. در صورت مشاهده ی هرگونه اختلال در جنین، پزشک به شما اطلاع رسانی خواهد کرد.

تست های سه گانه ی غربالگری

تست های سه گانه ی غربالگری

تست های سه ماهه ی دوم بارداری شامل آزمایش خون های متفاوتی است که به تست های غربالگری  شناخته می شوند. این تست ها خطر وجود بیماری های ژنتیکی در جنین را بررسی می کنند. غربالگری معمولا با استفاده از نمونه خون مادر در هفته های ۱۵ تا ۲۰ ام بارداری انجام می شود. تست های غربالگری شامل این موارد هستند:

  • تست آلفا-فتوپروتئین AFP. با استفاده از آزمایش خون، مقدار آلفا-فتوپروتئین موجود در خون مادر در دوران بارداری اندازه گیری می شود. آلفا-فتوپروتئین معمولا در کبد جنین تولید می شود و در مایع اطراف جنین ( مایع امنوتیک) وجود دارد و با گذر از جفت، وارد خون مادر می شود. تست AFP با نام MSAFP ( آلفا فتو پروتئین سرم مادر) نیز شناخته می شود.سطح غیر عادی AFP نشان دهنده ی موارد زیر است:
  1. باز بودن یکی از لوله های عصبی (ONTD) یا اسپینا بیفیدا
  2. سندروم دان
  3. دیگر ناهنجاری های کروموزومی
  4. اختلال در دیواره ی شکم جنین
  5. وجود دوقلو ها، چون دو جنین در حال پروتئین سازی هستند.
  6. اشتباه در زمان محاسبه ی بارداری، چون سطح این تست در فواصل مختلف بارداری متفاوت است.
  • تست HCG. گنادوپروپین جفتی انسان (هورمونی که توسط جفت ترشح می شود. )
  • تست استریول. استریول توسط جفت تولید می شود.
  • تست اینهیبین. هورمونی که توسط جفت تولید می شود.

نتایج غیر معمول تست AFP و دیگر تست ها نشان می دهد که تست ها و آزمایشات دیگری باید انجام شود. معمولا یک سونوگرافی باید انجام شود که تاریخ دقیق بارداری را ثبت کند و نگاهی بر ستون فقرات و دیگر اعضای بدن جنین بیاندازد تا اختلال های احتمالی را تشخیص دهد. برای تشخیص های قطعی تر ممکن است احتیاج به آمنیوسنتز باشد. تست های غربالگری تست های تشخیصی نستند.این به این معناست که صحت انها ۱۰۰ درصد نیست. و به عنوان ابزاری استفاده می شود تا نشان دهد در میان افراد باردار چه کسی احتیاج به آزمایشات و مراقبت های بیشتری خواهد داشت. تست ها می نوانند جواب مثبت-نادرست داشته باشند به این معنا که تست ها وجود اختلال را نشان می دهند در صورتیکه جنین کاملا سالم است و یا می توانند منفی-نادرست باشند به این معنا که جواب تست ها هیچ اختلالی را نشان نمیدهد در حالیکه جنین دچار مشکل و اختلال است. زمانیکه تست ها هم در سه ماهه ی اول و هم در سه ماهه ی دوم انجام داده شود، احتمال درستی تشخیص اختلالات توسط تست ها خیلی بیشتر از زمانی است که فقط یک بار آزمایشات انجام شده باشد. در بیشتر موارد وجود سندروم دان زمانی تشخیص داده می شود که تست های غربالگری در سه ماهه ی اول و سه ماهه ی دوم انجام می گیرد.

تست دی ان ای سلول آزاد جنین

کاربرد تست غیر تهاجمی دی ان ای در تشخیص اختلالات کروموزومی جنین است. این تست روش جدید و تازه ای است اما دانشگاه تخصصی زنان و زایمان آمریکا اعلام کرده است که این تست برای افرادی که در خطر شدید اختلال تریسومی ۱۳، ۱۸ یا ۲۱ هستند انجام شود. (یک کروموزوم اضافه در هر یاخته دارند). این تست هم مانند دیگر تست های غربالگری، تست تشخیصی محسوب نمی شود. سلول آزاد دی ان ای ماده ای است که توسط جفت آزاد می شود. و می تواند در خون مادر مورد بررسی قرار گیرد. این سلول ها نشان دهنده ی چیدمان ژنتیکی جنین است که از ان برای بررسی مشکلات ژنتیکی استفاده می شود. با اینکه این تست در بررسی مشکلات ژنتیکی بسیار اهمیت دارد، با این حال باز هم از خانم های باردار خواسته می شود که تمام تست های غربالگری را انجام دهند. تست های سه گانه ی غربالگری علاوه بر بررسی ناهنجاری های ژنتیکی، اختلالات عصبی جنین را نیز مورد معابنه قرار می دهند.

آمنیوسنتز

آمنیوسنتز

برخلاف تست های سه گانه ی غربالگری، آمنیو سنتز یک تست کاملا تشخیصی محسوب می شود. در حین انجام این تست، دکتر با استفاده از یک سوزن کوچک، از مایع نخاعی شما نمونه برداری می کند. با بررسی این نمونه دکتر می تواند مشکلات کروموزومی و اختلالات ژنتیکی جنین شما را تشخیص دهد. آمنیوسنتز یک فعالیت تهاجمی به شمار می رود که احتمال سقط جنین در ان بسیار کم است. تصمیم گیری برای انجام این تست توسط خود فرد انجام می شود. این تست فقط زمانی انجام می شود که استفاده ی از نتایج ان ارزشش به اندازه ای باشد که، جنین را به خطر بیاندازند. انجام این تست زمانی باید انجام شود که اطلاعات به دست آمده از آن در تصمیم گیری شما برای تولد نوزاد موثر باشد. مثلا اگر بدانید که جنین شما دچار سندرم دان است و این موضوع تاثیری بر تصمیم شما مبنی بر به دنیا اوردن او نداشته باشد، دیگر نیازی به انجام این تست نخواهد بود. همچنین اگر سونوگرافی های شما حاکی از وجود اختلالات در جنین باشد ممکن است بخواهید که آمنیوسنتز را انجام دهید. توجه به این نکته بسیار مهم است که نتایج سونوگرافی همیشه صحیح نخواهد بود چون نمی توان با استفاده از آن به بررسی کروموزوم های جنین پرداخت. آمنیوسنتز برای کسانی مناسب است که دنبال یک نتیجه ی حتمی و قطعی هستند.

تست یک ساعته ی سطح گلوکوز

کنگره ی سراسری زنان و زایمان آمریکا اعلام کرده است که تمامی خانم های باردار برای تشخیص دیابت بارداری باید در تست یک ساعته ی سطح گلوکوز شرکت کنند. برای انجام این تست افراد باید یک محلول قندی، شامل ۵۰ گرم قند ، را بنوشند. بعد از گذشت یک ساعت قند خون شما مورد ازمایش قرار می گیرد. اگر سطح گلوکوز شما غیر عادی باشد باید تست سه ساعته ی گلوکوز را انجام دهید. که مانند تست یک ساعته انجام می شود با این تفاوت که قند خون شما بعد از سه ساعت مورد آزمایش قرار می گیرد. اگر شما به دیابت بارداری مبتلا باشید، بدن شما در کنترل میزان قند خون دچار مشکل است. برای داشتن یک زایمان سالم کنترل میزان قند خون امر بسیار مهمی است. اگر دیابت داشته باشید باید تغییراتی در رژیم غذایی و فعالیت های ورزشی خود ایجاد کنید و یا از داروهای مخصوص استفاده کنید. دیابت دوران بارداری معممولا مدتی بعد از زایمان، از بین می رود.

تست های دیگر

پزشک شما با توجه به سوابق بارداری و وضعیت سلامت کنونی شما ممکن است چند تست دیگر را هم برای شما انجام دهد:

  • تست شمارش سلول های خونی
  • میزان پلاکت خون
  • RPR، تست سرعت واکنش پذیری پلاسما، برای بررسی وجود بیماری سیفیلیس
  • وجود عفونت های آمیزشی
  • واژینال باکتریایی

بعضی از این تست ها با آزمایش خون و بعضی دیگر با ادرار انجام می شوند. در بعضی موارد دکتر با معاینه ی واژن و دهانه ی رحم معاینه را انجام می دهد. آزمایش های خون و پلاکت می توانند وجود سیستم ایمنی ضعیف یا مشکلات انعقادی خود، که ممکن است حاملگی را به خطر بیاندازد را مشخص کنند. وجود بیماری سیفیلیس و دیگر عفونت های باکتریایی نیز ممکن است مشکلاتی برای شما و جنین ایجاد کنند. اگر این بیماری ها زودتر تشخیص داده شوند شما می توانید قبلل از بارداری ان ها را درمان کنید.

با پزشک خود صحبت کنید


با پزشک خود صحبت کنید

در صورت بروز هرگونه اختلالی در جنین، شما و پزشک باید با یکدیگر صحبت کنید. ممکن است پزشک به شما توصیه کند که برای فهمیدن علت بیماری، راه درمان، خطر افزایش اختلال، نظریه ها و راه های جلوگیری از آن، با یک متخصص ژنتیک مشورت کنید. پزشک شما حتما گزینه های مختلفی را برای کنترل بارداری در اختیارتان خواهد گذاشت. اگر شما در صدد سقط جنین باشید پزشک در تصمیم شما دخالتی نخواهد کرد. اما اگر تصمیم به سقط نداشته باشید، پزشک می تواند اطلاعلت مهمی در اختیار شما قرار دهد تا بتوانید دوران بارداری را به راحتی سپری کنید. در بعضی موارد ، مثل اختلالات کانال های اعصابی، استفاده از روش سزارین خطرات کمتری خواهد داشت. سپس پزشک شما را با مشاورانی آشنا خواهد کرد که به شما کمک کنند تا کودکی را بزرگ کنید که نیاز هایش بیشتر و خاص تر است. اگر کودک شما با یک بیماری مادر زادی متولد شود پزشک می تواند شما را در کنترل و بهبود آن یاری کند. عفونت ها معمولا با استفاده ار انتی بیوتیک ها، استراحت و رعایت رژیم غذایی برطرف می شوند. دیگر مشکلات مهم تر مثل دیابت دوران بارداری با معاینات منظم دکتر قابل کنترل هستند. شما ممکن است برای رفع این مشکلات مجبور به تغییر سبک زندگی و رژیم غذایی تان شوید. در بعضی موارد دکتر دستور می دهد که استراحت مطلق داشته و یا تحت مراقبت های پزشکی قرار بگیرید. غیر از زمانی که دچار بحران می شوید، شما باید با دکتر خود احساس راحتی کنید و مشکلاتتان را با او در میان بگذارید. از جلسات معاینه خود استفاده کنید و تمام سوالات و نگرانی هایتان در مورد بارداری را از او بپرسید. اگر با پزشک خود احساس صمیمیت و راحتی نمی کنید حتما به دنبال یک پزشک جدید باشید.

 

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

تست اسپرم مردان در آزمایشگاه و خانه برای تشخیص و درمان ناباروری

تست اسپرم مردان در آزمایشگاه و خانه برای تشخیص و درمان ناباروری

آزمایش اسپرم یا سمن به منظور تعیین باروری یک مرد و اینکه آیا قادر است یک زن را باردار کند، برای تجزیه و تحلیل اسپرم استفاده می‌شود. تست اسپرم شامل یک سری از آزمایشات است که کیفیت و کمیت اسپرم و همچنین مایع منی حاوی آن را ارزیابی می‌کند. آزمایش می‌تواند در رابطه با سایر آزمایش‌های ناباروری برای تعیین علت عدم توانایی زوجین برای باردار شدن و کمک به تصمیم گیری در مورد درمان ناباروری مفید باشد.

تست اسپرم همچنین می‌تواند برای تعیین اینکه آیا اسپرم در مایع منی فرد، پس از اینکه وی وازکتومی کرد، وجود دارد یا خیر (یک روش جراحی است که مانع آزاد شدن اسپرم به داخل مایع انزال می‌شود) مورد استفاده قرار گیرد. عمل جراحی وازکتومی یک روش دائمی کنترل باروری با اطمینان 99.9٪ در صورت موفقیت عمل، می‌باشد.

چه هنگام آزمایش اسپرم توصیه می‌شود؟


چه هنگام آزمایش اسپرم توصیه می‌شود؟

تست اسپرم زمانی انجام می‌شود که پزشک فکر می‌کند که یک مرد یا زوج ممکن است مشکل باروری داشته باشند. ناباروری به طور معمول زمانی تشخیص داده می‌شود که یک زوج بدون کسب موفقیت 12 ماه برای بارداری تلاش کرده‌اند. در آزمایش اسپرم برای تعیین باروری باید حداقل دو نمونه در فواصل 2 تا 3 هفته جمع آوری شود. شمارش اسپرم و انسجام اسپرم می‌تواند از روزی به روز دیگر متفاوت باشد، و برخی از شرایط می‌تواند موقتا حرکت و تعداد اسپرم را تحت تاثیر قرار دهد.

هنگامی که تست مایع منی نتایج غیر طبیعی را نشان دهد، آزمایش در فواصل زمانی معینی که متخصص بهداشت تعیین می‌کند، تکرار می‌شود. نسخه کوتاه‌تر برای تست مایع منی، چکاپ اسپرم است، که معمولا حدود 3 ماه پس از وازکتومی برای اعلام موفقیت این عمل، تجویز می‌شود و ممکن است به میزان لازم تکرار شود تا هنگامی که دیگر اسپرمی در نمونه مایع منی وجود نداشته باشد.

نتیجه تست اسپرم بیانگر چیست؟


نتیجه تست اسپرم بیانگر چیست؟

بررسی اسپرم پس از وازکتومی: زوج‌ها می‌توانند استفاده از روش‌های دیگر برای جلوگیری از بارداری را متوقف کنند، اگر که هیچ اسپرمی یا اسپرم نابالغی در مایع منی وجود نداشته باشد. اگر اسپرم در مایع منی وجود داشته باشد، مرد و همسرش باید اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از بارداری را انجام دهند. تست اسپرم ممکن است تکرار شود تا زمانی که هیچ اسپرمی در نمونه (ها) وجود نداشته باشد.

تست ناباروری

در ارزیابی باروری یک مرد، هر یک از جنبه‌های آزمایش مایع منی، و نیز سایر یافته‌ها به طور کلی در نظر گرفته می‌شود. اسپرم یک مرد می‌تواند به طور گسترده‌ای از یک نمونه تا نمونه دیگر، متفاوت باشد. وجود نتایج غیر طبیعی در یک نمونه ممکن است علت ناباروری را نشان ندهد و قبل از تشخیص آن، باید چندین نمونه اسپرم دیگر را آزمایش کرد.

  • حجم: حجم معمول مایع جمع آوری شده بین 1.5 تا 5 میلی لیتر (حدود یک قاشق چای خوری) مایع منی در هر انزال است. در صورت کاهش حجم اسپرم، اسپرم کمتری در مایع منی وجود دارد، که باعث کاهش فرصت‌های موفق برای لقاح موفقیت آمیز و بارداری پس از آن می‌شود. مایع منی بیش از حد، می‌تواند غلظت اسپرم را کاهش دهد.
  • ویسکوزیته: در ابتدا مایع منی باید غلیظ باشد و سپس ظرف 15 تا 20 دقیقه، مایع شود. اگر این اتفاق نیفتد، ممکن است حرکت اسپرم را مختل کند.
  • غلظت اسپرم (همچنین تعداد اسپرم یا تراکم اسپرم نیز نامیده می‌شود): میلیون‌ها اسپرم در هر میلی لیتر مایع منی، اندازه گیری می‌شود. در یک نمونه عادی حداقل 20 میلیون و یا تعداد بیشتری اسپرم در هر میلی لیتر وجود دارد و حجم آن در هر انزال 80 میلیون اسپرم و یا بیشتر است. اسپرم کمتر و یا غلظت اسپرم پایین‌تر ممکن است سبب کاهش باروری شود.
  • حرکت: درصد اسپرم در حال حرکت در یک نمونه؛ بر اساس سرعت و جهت حرکت درجه بندی می‌شود. حداقل 50٪ از اسپرم‌ها باید تا یک ساعت بعد از انزال حرکت کنند، حرکت اسپرم باید مستقیم و به سمت راست با سرعت خوب باشد. حرکت اسپرم بر مبنای صفر (بدون حرکت) تا 4 درجه بندی می‌شود و 3-4 نشانگر میزان تحرک خوب است. اگر کمتر از نیمی از اسپرم‌ها متحرک باشند، برای مشخص کردن درصد اسپرم مرده، از رنگ استفاده می‌شود. این آزمایش زنده مانی اسپرم است.
  • مورفولوژی: مطالعه اندازه، شکل و ظاهر سلول‌های اسپرم است؛ این تست ساختار اسپرم را ارزیابی می‌کند. بیش از 50٪ از اسپرم‌های مورد بررسی باید دارای اندازه، شکل و طول طبیعی باشند. در صورتی که اسپرم‌های غیر طبیعی زیادی وجود داشته باشد، احتمال ناباروری بیشتر است. اشکال غیر طبیعی ممکن است شامل اشکال و ناهنجاری در سر اسپرم، میانه، دم، و شکل‌های نابالغ باشد. برای دیدن تصویر یک اسپرم طبیعی، به سایت دایره المعارف پزشکی MedlinePlus مراجعه کنید.
  • PHاسپرم: باید بین 7.2 و 7.8 باشد. pH 8 یا بالاتر ممکن است عفونت را نشان دهد، در حالی که PHکمتر از 7.0 نشانگر آلودگی با ادرار یا وجود انسداد در مجاری ادرار است.
  • غلظت فروکتوز: باید بیش از 150 میلی گرم در هر دسی لیتر مایع منی باشد.
  • گلبول‌های سفید: باید کمتر از 1 میلیون گلبول سفید خون در هر میلی لیتر مایع منی وجود داشته باشد.
  • آگلوته شدن اسپرم یا به هم چسبیدگی: این اتفاق زمانی می‌افتد که اسپرم‌ها به طور خاصی به هم متصل می‌شوند (سر ها به هم چسبیده، دم به دم، و غیره)، که نشان می‌دهد یک آنتی بادی ضد اسپرم وجود دارد. گره خوردن اسپرم‌ها به شکلی غیر معمول، ممکن است به علت عفونت باکتریایی یا آلودگی بافتی باشد.

آیا چیز دیگری وجود دارد که باید بدانید؟


در حالی که نتایج غیر طبیعی باعث کاهش احتمال لقاح موفق می‌شود، برخی از زوج‌هایی که در آزمایش‌های باروری نتایج غیر طبیعی مشاهده کرده‌اند، هنوز هم ممکن است با کمک روش‌های درمانی و یا بدون آن بتوانند بارور شوند، و کسانی که نتایج آنها خوب بوده است نیز ممکن است مشکلاتی را تجربه کنند.

عوامل متعددی می‌تواند بر تعداد اسپرم یا سایر مقادیر موثر بر آزمایش اسپرم تاثیر بگذارد، از جمله استفاده از الکل، تنباکو، کافئین، و بسیاری از داروهای تجویزی (به عنوان مثال، سایمتیدین) و بعضی از داروهای گیاهی.

چه چیزی آزمایش می‌شود؟


چه چیزی آزمایش می‌شود؟

آزمایش کامل اسپرم، اندازه و کیفیت مایع منی خارج شده در طی انزال را اندازه گیری می‌کند. این آزمایش، دو بخش مایع را که به نام مایع منی و یا مایع سمن شناخته می‌شوند و تحرک میکروسکوپی اسپرم را بررسی می‌کند. این آزمایش، اغلب در ارزیابی ناباروری مردان استفاده می‌شود. یک نسخه کوتاهتر از این آزمون فقط برای تعیین حضور اسپرم در مایع منی، چند ماه پس از اینکه یک مرد عمل وازکتومی کرد، انجام می‌شود تا تعیین کند که آیا عمل جراحی موفقیت آمیز بوده است یا خیر.

مایع منی، مایع غلیظی است که حاوی اسپرم و مواد مترشحه از چندین غده است. در هر انزال، ابتدا نسبتا غلیظ است، اما در عرض 10 تا 30 دقیقه، رقیق یا مایع می‌شود. اسپرم، سلول‌های تولیدی در مایع منی است که سر، بدنه و دم دارد و حاوی یک نسخه از هر کروموزوم (همه ژن‌های مردانه) است. اسپرم‌ها حرکت می‌کنند، به طور معمول اسپرم رو به جلو حرکت می‌کند. در داخل بدن یک زن، این ویژگی آنها را قادر می‌سازد تا به سمت تخمک زن حرکت کنند و در نتیجه باعث باروری شوند. هر نمونه اسپرم بین 1.5 تا 5.5 میلی لیتر (حدود یک قاشق چای خوری) است و مایع منی حاوی حداقل 20 میلیون اسپرم در هر میلی لیتر و مقادیر مختلفی فروکتوز (قند)، بافرها، مواد منعقد کننده، روان کننده‌ها و آنزیم‌هایی است که برای حمایت از اسپرم و روند لقاح مورد نیاز هستند.

یک آزمایش معمولی مایع منی شامل این موارد است:

  • حجم مایع منی
  • غلظت ویسکوزیته مایع منی
  • تعداد اسپرم: تعداد کل اسپرم
  • غلظت اسپرم (تراکم): تعداد اسپرم در هر حجم مایع منی
  • میزان تحرک اسپرم، قادر به حرکت بودن و سرعت حرکت اسپرم
  • تعداد یا درصد نرمال و غیر طبیعی (ناقص) اسپرم از لحاظ اندازه و شکل (مورفولوژی) نسبت به کل اسپرم‌ها
  • انعقاد و مایع شدن: با چه سرعتی مایع منی از شکل غلیظ به شکل مایع تبدیل می‌شود.
  • فروکتوز: قند موجود در اسپرم است که انرژی اسپرم را تامین می‌کند.
  • pHیا اسیدیته
  • تعداد اسپرم نابالغ
  • تعداد گلبول‌های سفید (سلول‌هایی که عفونت را نشان می‌دهند)
  • تعیین جنسیت

اگر تعداد اسپرم کم باشد، اگر اسپرم کاهش تحرک یا مورفولوژی غیرطبیعی داشته باشد، یا اگر سیالیت مایع منی غیر طبیعی باشد، ممکن است آزمایش‌های دیگری انجام شود. این آزمایش‌های اضافی ممکن است به شناسایی اختلالاتی نظیر وجود آنتی بادی‌های اسپرم، سطوح غیرطبیعی هورمون (تستوسترون، FSH، LH، پرولاکتین)، زیادی بودن تعداد گلبول‌های سفید خون و آزمایش‌های ژنتیکی برای شرایطی که ممکن است باروری را تحت تاثیر قرار دهند، مانند سندرم کلاین فلتر، فیبروز کیستیک یا سایر اختلالات کروموزومی، مورد بررسی قرار گیرد.

در برخی موارد ممکن است آزمایشات تصویربرداری مانند سونوگرافی، CAT اسکن یا MRI مورد نیاز باشد. بیوپسی بیضه نیز ممکن است مورد نیاز باشد. گاهی اوقات یک آزمون به نام کریوسرویکال انجام می‌شود تا بررسی شود که اگر اسپرم بخواهد حاملگی‌های آینده را تامین کند، برای درازمدت زنده خواهد ماند؟

چگونه نمونه برداری برای آزمایش انجام می‌شود؟


  • بررسی اسپرم پس از وازکتومی: یک نمونه اسپرم در ظرف تمیز و دهان گشاد که توسط آزمایشگاه تهیه شده است، جمع آوری می‌شود.
  • ارزیابی ناباروری: اکثر آزمایشگاه‌‌ها نیاز به جمع آوری نمونه در همان محل دارند، چرا که این امکان را می‌دهد که اسپرم در طی 60 دقیقه بعد از انزال برای حفظ کیفیت نمونه، آزمایش شود.
  • اسپرم توسط خود ارضایی در یک بخش خصوصی جمع آوری می‌شود. بعضی از مردان به دلیل مذهبی یا دلایل دیگر ممکن است بخواهند در حین مقاربت، و با استفاده از کاندوم، مایع منی را جمع آوری کنند. در صورتی که این مورد باشد، متخصص بهداشتی باید کاندوم یا پوششی مخصوص را در اختیار آنها قرار دهد، زیرا روان کننده‌های کاندوم می‌توانند بر نتایج آزمایش اثر بگذارند.
  • اسپرم به دما بسیار حساس است. اگر جمع آوری اسپرم در خانه انجام می‌شود، نمونه باید در دمای بدن (98.6 درجه فارنهایت یا 37 درجه سانتی گراد) با نگه داشتن آن در کنار بدن در حین انتقال، نگهداری شود. این نمونه نباید برای مدت زمان طولانی در دمای اتاق باقی بماند و نباید یخ زده شود.
  • تحرک اسپرم پس از انزال کاهش می‌یابد؛ بنابراین، زمان و دما برای دستیابی به نتایج دقیق بسیار مهم است. اگر کیفیت نمونه خوب نباشد، ممکن است تکرار تست مورد نیاز باشد.

آیا پیش آمادگی برای اطمینان از کیفیت نمونه اسپرم لازم است؟


  • برای آزمایش ناباروری: برای دادن شانس دوباره ذخیره شدن اسپرم به یک انزال، از انزال کردن به مدت 2 تا 5 روز قبل از جمع آوری نمونه، اجتناب کنید. دوره‌های طولانی‌تر ممکن است منجر به حجم بیشتری از اسپرم شود اما باعث کاهش سرعت حرکت اسپرم می‌شود. همچنین ممکن است از شما بخواهند از مصرف الکل برای چند روز قبل از آزمایش نیز اجتناب کند. دستورالعمل‌هایی را که ارائه می‌شود دنبال کنید.
  • پس از وازکتومی: ممکن است توصیه شود مردان هر 3 تا 4 روز انزال طبیعی خود را داشته باشند، تا خروج اسپرم از دستگاه تولید مثلی سرعت یابد.

چه بخشی از موارد ناباروری ناشی از مشکلات عدم باروری مردان است؟


حدود یک سوم موارد به علت مشکلات باروری در مردان است، یک سوم دیگر آن به علت مشکلات ناباروری زنان است و موارد باقی مانده نیز به علت ترکیبی از مشکلات ناباروری مردان و زنان است و یا دلایل ناباروری که قابل تشخیص نیستند.

آیا آزمایش شمارش تعداد اسپرم خانگی موجود است؟


بله، یک آزمایش خانگی وجود دارد که میزان اسپرم را اندازه گیری می‌کند و در عرض چند دقیقه نتیجه می‌دهد. با این حال، مهم است که درک کنیم که تعداد اسپرم تنها یک بخش از تست اسپرم برای تعیین باروری مرد است و تنها یک جنبه از این فرایند پیچیده است. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آزمایشات خانگی، از جمله مزایا و هشدارها، مقاله استفاده از تست خانگی که مصرف کنندگان مسئولیت سلامت آنها را بر عهده دارند، را مطالعه کنید.

علت ناباروری مردان چیست؟


بعضی از علل شایع ناباروری مردان عبارتند از:

  • آسیب به بیضه‌ها ناشی از عفونت (مانند اوریون)
  • پرتوهای شیمی درمانی
  • تروما یا جراحی
  • انسداد لوله‌هایی که اسپرم را به آلت تناسلی منتقل می‌کنند که می‌تواند ناشی از آلرژی به عفونت یا داشتن فیبروز کیستیک، واریکوسل باشد (مجموعه‌ای بزرگ از رگ‌های خونی در اسکروتوم که باعث افزایش دمای بیضه‌ها می‌شود، که می‌تواند منجر به کاهش تولید اسپرم شود)
  • داشتن مشکلات ژنتیکی مانند سندرم  کلاین فلتر و هر چیزی که باعث کاهش سطح هورمون‌های LH و FSH مانند بیماری تومور مزمن هیپوفیز
  • سطح سلامت عمومی
  • چاقی
  • داروهای خاص و سوء مصرف مواد می‌شود ممکن است باعث کاهش تولید اسپرم و باروری شود.

درمان ناباروری مردان چیست؟


درمان ناباروری به علت آن بستگی دارد. درمان ناباروری می‌تواند شامل جراحی برای ترمیم واریکوسل یا انسداد، تزریق هورمون، یا استفاده از تکنولوژی‌های کمک کننده به باروری باشد.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”